دانشکده مدیریت دانشگاه تهران

پایگاه خبری بازارسرمایه (سنا) در نظر دارد، روزهای شنبه هر هفته به معرفی پایان‌نامه‌های مرتبط با بازارسرمایه و انعکاس آخرین یافته‌های دانشگاهی در این حوزه بپردازد. براین اساس، طی روز جاری به معرفی پایان‌نامه «هادی محمدخانی» با سبکی جدید در حوزه‌های مختلفی انجام شده است. این تحقیق در بهار ۹۶ به راهنمایی حسین عبده تبریزی در مقطع دکتری دانشکده مدیریت دانشگاه تهران دفاع شده است.

در این پژوهش به موضوعاتی شامل درجات کارایی پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران برای بانک‌ها و اثر متغیرهای کلان اقتصادی بر روی کارایی بانک‌های پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران پرداخته شده است.

در بخشی از یافته‌های این پژوهش آمده است: در سیاستهای ارتقای سطح کارایی بانک‌ها در سطح کلان لازم است متغیرهای مذکور مورد توجه قرار بگیرد؛ از طرف دیگر، در راستای جلوگیری از اثرات منفی متغیرهای کلان اقتصادی نظیر تورم و یا شوک‌هایی نظیر تحریم‌ها، برنامه‌ریزی مقاومتی ضرورت دارد. نتایج نشان می دهد که با افزایش ثبات و کاهش ناپایداری در اقتصاد کلان (به طور مثال، رشد کمتر شاخص قیمتها و یا به عبارتی رشد کم نرخ تورم و نرخ رشد مثبت و بالای تولید ناخالص داخلی) میزان سطح کارایی بانک‌ها افزایش پیدا خواهد کرد.

در ادامه خلاصه‌ای از این پایان نامه را می‌خوانید:

چکیده

در هر سیستم بانکی، اصلی‌ترین و مهم‌ترین هدف مدیران، بهبود عملکرد بانک است. بازدهی دارایی‌ها و بازدهی حقوق صاحبان سهام و حاشیه‌ بهره خالص معمول‌ترین مؤلفه‌های سنجش عملکردبانک‌ها محسوب می‌شوند. عوامل مختلفی بـر این مؤلفه‌ها اثرگذارند؛ از آن جمله می‌توان به تفاوت نرخ سود سپرده‌ها و نرخ تسهیلات، حجم نقدینگی در اقتصاد و نرخ تورم اشاره کرد؛ به علاوه، نحوه‌ سودآوری و عملکرد بانک‌ها از متغیرهای بیرونی و درونی اثر می‌پذیرند.

متغیرهای بیرونی شامل تغییرات در حجم نقدینگی، تولید ناخالص داخلی، نرخ تورم، نرخ بیکاری، نرخ سودهای بانکی و غیره است که خود از سیاست‌های پولی و مالی هر کشور تأثیر می‌گیرد. متغیرهای درونی نیز شامل نسبت کفایت سرمایه، کیفیت دارایی‌ها (به‌ویژه تسهیلات) ازنظر نقد شوندگی، ترکیب یا سبد تسهیلات، حساسیت به ریسک بازار، ذخیره­‌ی مطالبات مشکوک الوصول، و نرخ ترکیب سپرده‌ها و نیز  نرخ سود آن‌ها و عوامل مشابه دیگر است.

برای بررسی عوامل اثرگذار بر عملکرد بانک نیازمند تفکیک عوامل اثرگذار به دو بخش درونی و بیرونی هستیم؛ عوامل بیرونی شامل نرخ سود سپرده، نرخ سود تسهیلات، رشد نقدینگی، تورم، رشد اقتصادی و عوامل درونی شامل نسبت کفایت سرمایه، کیفیت دارایی، دارایی‌های نقدپذیر، حساسیت به ریسک بازار، ذخیره مطالبات مشکوک الوصول، ترکیب سپرده‌ها، ترکیب تسهیلات و نرخ سود سپرده‌ها و تسهیلات هستند؛ هر یک این عوامل بر اساس مطالعات نظری ارتباط شناخته‌شده و معینی با عملکرد بانک‌ها دارند. برای تشریح مبانی و چارچوب نظری تحقیق، در دو بخش به بیان نحوه مدل‌سازی ارتباط این عوامل با عملکرد بانک می‌پردازیم.

برخی از مطالعات مرتبط در این حوزه به برآورد عوامل مؤثر بر حاشیه‌ بهره پرداخته‌اند که از تفاوت بین نرخ‌های دریافت سود از تسهیلات و نرخ سپرده‌ها بدست می‌آید. از این گروه تحقیقات اساسی می‌توان به مطالعه‌ دمیرکاچ-کانت و هایزنیگا ۱۹۹۹، کلیس و واندر ونت ۲۰۰۸  اشاره کرد. در این تحقیقات دمیرکاچ-کانت و هایزنیگا داده‌های مربوط به ۸۰ کشور را مورد بررسی قرار داده و نشان دادند که نسبت بزرگ دارایی بانک به تولید ناخالص داخلی و همچنین نسبت کوچک تمرکز بازار، حاشیه‌ بهره‌ای و سودهای بانکی را کاهش می‌دهد. از طرفی حاشیه‌ بهره‌ای خالص و سودآوری بانک‌های خارجی در مقایسه با بانک‌های داخلی در کشورهای در حال توسعه برخلاف کشورهای توسعه‌یافته بیش‌تر است.

کلیس و واندر ونت به تعیین حاشیه‌ بهره‌ای بانک‌های کشورهای مرکزی و اروپای شرقی نیز پرداخته‌اند. نتایج این مطالعه حاکی از تأثیرگذاری عواملی چون تمرکز، کارایی عملیاتی، کفایت سرمایه و رفتارهای ریسکی بر سودآوری بانک‌ها است.

برخی از مطالعات به بررسی پویایی‌های حاشیه‌ بهره پرداخته‌اند که از آن جمله می‌توان به کارهای آلیقا-دیاز و اولیورو ۲۰۰۵ اشاره کرد. این تحقیق که به بررسی بخش بانکداری ایالات متحده امریکا و ضدچرخه‌ای‌ بودن حاشیه‌ بهره پرداخته است، نشان می‌دهد حاشیه‌ بهره در دوران رکود بالاتر از دوران رونق است.

اکثر تحقیقات اخیر در مورد عملکرد و سودآوری بانک‌ها بر معیارهای ساختاری استوار بوده و بر رابطه‌ تجربی مثبت بین تمرکزگرایی و سودآوری تأکیدکرده‌اند. مطابق با فرضیه‌ تبانی، تعداد کمی از بانک‌ها قادرند به صورت آشکار و پنهان تبانی کنند تا منجر به نرخ‌های بهره بالاتر روی بدهی‌ها و نرخ‌های بهره پایین‌تر روی سپرده‌ها شده و در نتیجه پاداش‌های بالاتر برد. در قیاس با رابطه‌ مثبت تمرکز باسودآوری، فرضیه‌ کارایی، رابطه مثبت اندازه را با کارایی بانک  منعکس می‌کند. البته، هنوز دقیق مشخص نیست که آیا سود بالای بانک های بزرگ نتیجه ساختار بازار متمرکز و تبانی است یا نتیجه فنون مدیریتی و تولیدی برتر با هزینه‌های کمتر که عایدی‌های بالاتر را ایجاد می‌کند.

طراحی و تبیین مدل ارزیابی عملکرد بانک‌ها ضرورت بالایی دارد. از بعد نظری، در این طراحی می‌توان کارایی تخصیص منابع بانک را متناسب با سرمایه آن تحلیل کرد. همچنین در این مدل ارزیابی، پارامترهای مؤثر بر افزایش کارایی را نیز می‌توان نشان داد.

از منظر کاربردی باید به چند ضرورت اشاره کرد: ارزیابی مؤثر و درست از عملکرد بانک‌ها در ایران باعث می‌شود سرمایه‌گذاران داخلی و حتی خارجی منابع خود را در اختیار این‌گونه بانک‌ها قرار دهند تا هم سرمایه گذار سودآوری مناسب داشته باشد و هم منافع آن باعث بهبود و ارتقای خدمات بانک شود.

در این تحقیق تلاش که به پرسش‌های زیر پاسخ داده شود:

*درجات کارایی (کارایی کلی یا حالت بازدهی ثابت نسبت به مقیاس) برای بانک‌های پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران چگونه است؟

*اثر متغیرهای کلان اقتصادی بر روی کارایی بانک‌های پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران چگونه است؟

در این پژوهش پس از محاسبه‌ کارایی از روش تحلیل پوششی داده‌ها و یافتن متغیرهای اثرگذار بیرونی بر عملکرد بانک، از روش تحلیل داده‌های پنل استفاده می‌شود. مدل پانل دیتا ترکیبی از مدل مقطعی و سری زمانی است که در آن، اطلاعات چندین واحد (افراد، شرکت، ایالت، کشور و…) در دوره ‌های زمانی مختلف بررسی می شود. امروزه استفاده از مدل پانل دیتا در تحقیقات اقتصادی و مدیریتی رو به افزایش است.

روش اندازه‌گیری

برای اندازه‌گیری کارایی بانک‌ها به عنوان متغیر وابسته‌ مدل نیز از روش تحلیل پوششی داده ها (DEA)استفاده خواهد شد. تحلیل پوششی داده‌ها، مفهومی از محاسبه‌ی ارزیابی سطوح کارایی در داخل یک گروه از سازمان را نشان می‌دهد که کارایی هر واحد در مقایسه با تعدادی از واحدهای دیگر محاسبه می‌شود که دارای بیش‌ترین عملکردند. این تکنیک، بر رویکرد برنامه‌ریزی خطی مبتنی است که هدف اصلی آن، مقایسه و سنجش کارایی تعدادی از واحدهای تصمیم‌گیرنده‌ی مشابه است؛ این واحدها که تعداد ورودی‌های مصرفی و خروجی‌های تولیدی متفاوتی دارند؛ نمونه‌هایی از این واحدها می‌توانند شعب بانک‌ها، مدارس، بیمارستان‌ها، پالایشگاه‌ها، نیروگاه‌های برق، ادارات تحت پوشش وزارتخانه و یا کارخانه‌های متشابه ‌هستند؛ منظور از مقایسه و سنجش کارایی نیز این است که روشن شود، یک واحد تصمیم‌گیرنده در مقایسه با سایر واحدهای تصمیم‌گیرنده، چقدر از منابع خود در راستای تولید به درستی استفاده کرده است.

نتیجه‌ها

نتایج مربوط به اندازه گیری درجات کارایی نشان می دهد که میانگین سطوح کارایی کلی در دوره‌ مورد مطالعه در بانک‌های ایرانی۷۹ /۰ بوده است که در دسته دوم (بین ۰/۶ و ۰/۸) از طبقه‌بندی صورت‌گرفته در فصل چهار قرار می‌گیرد. این بدین مفهوم است که به طور میانگین در سطح بانکی با میزان نهاده های در نظر گرفته موجود، این ظرفیت وجود دارد که میزان ستاده‌های بانکی اعم ازROA، ROE و NIM افزایش یافته و بانک های تحت بررسی در وضعیت تولید ستاده ای کمتر نسبت به ظرفیت و پتانسیل خود قرار گرفته باشند.

 در تفکیک سطوح کارایی کلی به دو نوع کارایی در حالت بازدهی متغیر نسبت به مقیاس و کارایی مقیاس نشان داده شده که میانگین سطوح کارایی مقیاس (۰/۹۲) نسبت به میانگین سطوح کارایی در حالت بازدهی متغیر نسبت به مقیاس (۰/۸۶) در سطح بالاتری می‌ایستد. این موضوع بیانگر آن است که به طور میانگین بانک‌ها نسبت به کارایی مربوط به ترکیب نهاده های خود جهت تولید ستاده‌ها (کارایی در حالت بازدهی متغیر نسبت به مقیاس) در موقعیت بهتری فعالیت می‌کردند؛ بنابراین، در سیستم بانکی باید نسبت به ترکیب نهاده ها یا کارایی در حالت بازدهی متغیر نسبت به مقیاس توجه ویژه‌ای شود؛ چرا که اغلب میزان ناکارایی کلی (کارایی در حالت بازدهی ثابت نسبت به مقیاس) بانک‌های تحت بررسی به این موضوع برمی گردد.

نتایج مربوط به برآورد درجات کارایی (کارایی کلی یا حالت بازدهی ثابت نسبت به مقیاس) نشان میدهد که در سال‌های بعد از ۱۳۷۸ و ۱۳۹۰، میزان سطوح کارایی تمایل به حرکت به مقادیر پایین‌تر را دارد و از توانایی رقابت پذیری آن‌ها کاسته شده است. در این خصوص با بررسی ها و برآوردهایی که صورت گرفته، به ترتیب متغیرهای مربوط به نرخ رشد GDP در دوره قبل (۰/۰۶۱)، حجم نقدینگی (۰/۰۲۶)، تورم (۰/۰۲۱-) بیش‌ترین اثرگذاری را روی مقادیر کارایی کلی برآوردشده داشتهاند. با این اوصاف، در سیاستهای ارتقای سطح کارایی بانک‌ها در سطح کلان لازم است متغیرهای مذکور مورد توجه قرار بگیرد. از طرف دیگر، در راستای جلوگیری از اثرات منفی متغیرهای کلان اقتصادی نظیر تورم و یا شوک‌هایی نظیر تحریم‌ها، برنامه‌ریزی مقاومتی ضرورت دارد. نتایج نشان می دهد که با افزایش ثبات و کاهش ناپایداری در اقتصاد کلان (به طور مثال، رشد کمتر شاخص قیمتها و یا به عبارتی رشد کم نرخ تورم و نرخ رشد مثبت و بالای تولید ناخالص داخلی) میزان سطح کارایی بانک‌ها افزایش پیدا خواهد کرد.

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 9 =

پربازدیدترین

آخرین‌های فرهنگ سرمایه گذاری