کانون کارگزاران

کانون کارگزاران بورس و اوراق بهادار در جهت حل و فصل اعتراضات نهادهای مالی بازار سرمایه در هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی، در سال ۱۳۹۰ با پیگیری های متعدد، مبنی بر موافقت حضور نمایندگان در هیأت‌ حل اختلاف مالیاتی در سال ۱۳۹۰ موفق به دریافت مجوز برای کسب کرسی حضور نمایندگان کانون در هیأت حل اختلاف مالیاتی شد.

 بر این اساس کانون کارگزاران در طی ۹ سال، از زمان موافقت تاکنون هر سال نمایندگان منتخب و خبره مالی خود را برای شعبات مختلف هیأت حل اختلاف مالیاتی معرفی می کند. شایان ذکر است که این کانون با اعلام فراخوان از بین اعضای خود افراد واجد شرایط به امور مالی و قوانین و مقررات مالیاتی را انتخاب و به سازمان امور مالیاتی جهت صدور حکم و حضور در هیأتها معرفی می کند. در حال حاضر کانون کارگزاران بورس و اوراق بهادار ۲۰  نماینده خبره مالی در شعبات مختلف هیأتهای حل اختلاف مالیاتی جهت حل و فصل مسائل مالیاتی نهادهای مالی بازار سرمایه دارد. طبق گزارش ها در سال ۱۳۹۸،  نمایندگان کانون به بیش از ۷۸ پرونده حل اختلاف مالیاتی در حوزههای مختلف طی ۳۲ جلسه رسیدگی کرده اند و از ابتدای سال ۱۳۹۹ تاکنون هیأت‌های تشکیل شده برای رسیدگی به پرونده های اعضا شامل  ۲۴ جلسه بوده است.

نحوه رسیدگی به پرونده‌های حل اختلاف مالیاتی در هیأت‌ها

 معمولاً اختلافات مالیاتی از تبعات و عواقب تشخیص و مطالبه مالیات بوده که یا به خاطر عدم رعایت تکالیف مؤدیان مانند عدم رعایت آییننامه تحریر دفاتر و نگهداری صورتحسابها یا نتیجه برآیند عملکرد مأموران مالیاتی در تشخیص است؛ زمانی که تشخیص مالیات بر مبانی غیر صحیح و نادرست استوار شود، و از قرائن و شواهد محکم و قابل استناد بی بهره باشد مسلماً اعتراض و نارضایتی مؤدی را نیز به همراه خواهد داشت. علاوه بر موارد فوق از عوامل دیگری چون اشتباهات احتمالی، ضعف فرهنگ عمومی مالیاتی، میل مؤدیان به فرار از مالیات، عدم اطلاع از قوانین مقررات، زمینه های تاریخی مالیات گریزی و... را می توان نام برد که در افزایش تعداد اعتراضات به پرونده های مالیاتی بسیار مؤثر است.

طبق مقررات ماده ۲۳۸ قانون مالیاتها در مواردی که مؤدی نسبت به برگ تشخیص ابلاغ شده معترض باشد به شرط رعایت نکات قانونی در اولین گام می تواند جهت رفع اختلاف به اداره امور مالیاتی مراجعه و کتباً تقاضای رسیدگی مجدد کند. ممیز کل به موضوع رسیدگی و با توجه به اسناد و مدارک ابرازی اعلام نظر می کند. بدین ترتیب که یا مندرجات برگ تشخیص را قبول نکرده و رای به "تعویق درآمد" می دهد . یا اینکه اسناد و مدارک ارائه شده را برای تعدیل درآمد کافی ندانسته و برگ تشخیص را تأیید می کند که در هر دو حالت، موارد مذکور در ظهر برگ تشخیص منعکس می شود. در صورتی که مؤدی نیز با نظرات اعلام شده موافق باشد مراتب را امضا کرده و موضوع خاتمه می یابد. شایان ذکر است که قانون گذار تسهیلات و امتیازات خاصی برای آن دسته از مؤدیانی که سعی می کنند با استفاده از این روش اختلاف مالیاتی خود را مرتفع  کنند، قائل شده است.

در صورتی که ممیزکل با مؤدی به توافق نرسند و همچنین در مواردی که برگ تشخیص بر اساس مقررات تبصره های ماده ۲۰۳ و ماده ۲۰۸ قانون مالیاتها به مؤدی ابلاغ شود، پرونده مالیاتی بموجب ماده ۲۴۴ قانون، جهت حل و فصل موضوع به هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی ارجاع می شود. متعاقب آن واحد مالیاتی پس از تشریفات قانونی کتباً زمان تشکیل جلسه هیأت را به مؤدی ابلاغ می کند در مواردی که مأموران مالیات یا مؤدیان نسبت به آراء صادره از سوی هیأت حل اختلاف بدوی معترض باشند می توانند بر اساس ماده ۲۴۷ قانون، ظرف بیست روز از ابلاغ رای مذکور کتباً تقاضای رسیدگی در هیأت حل اختلاف تجدیدنظر کنند. البته مؤدی مکلف است نسبت به پرداخت مالیات مورد قبول خویش در مهلت تعیین شده اقدام کند.

*نسیم صدرموسوی(کارشناس امور اعضا و اشخاص وابسته به اعضای کانون کارگزاران بورس و اوراق بهادار)

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
7 + 1 =

پربازدیدترین

آخرین‌های فرابورس